Pazina base

Pazina 1

 

Contos 
Libros 
Poesias 
Vocabulariu 
Ritzetas 
Logos de bisitare 
Limba 
Pazina 1Pazina 2
  Babbu Meu Intregosu    (de Fatma Durmush).
  M'Aiat Pregontadu     (de Fatma Durmush)
  Eris     (de Belgin Durmush)
  S'Arveru    (de Fatma Durmush)
  Paraulas de Nudda     (de Fatma Durmush)
 

 

(Ruzeri Sanna)
 
B'at unu casteddu in ojos;
Tzimentu non pius,
Ma terra pura e nita, enerzia de sole,
Elisir de vida.
Tres  pitzinnos l'ant fraigadu
Cun sas manos  issoro nudas,
Fraigamuros in sa vora,
Ripitende sos contos de sos  jaios..
Su casteddu, banzigadorzu de sos disizos;
Perfetzione, felitzidade.
Sas undas colant a curzu,
Zughende contos de tempos antigorios  e de baddes indeddas,
Ma non lu iscontzant.

 

 

(Fatma Durmush)

M'aiat pregontadu -
posta-si de petu -
cun postura particulare
"A ses una de s'istrada?"
E ite cheriat narrer?
Emmo, fia una femina andada e bennida
ma mai una mutzota.
Mi fia fata ischifu, iscurigada.
Sa vida mea privada analisada cun lente
poderosa! E finas neulada.
Podia perdulariare a vint'annos
pro tres meses?
Mi sentia un'avventurieri. Fia zovine.
Fia piena umpia de drogas?
No, peró connoschia zente chi lu fiat.
E mancu un'imbreagona?

Galu poderosa,
ca como so manna cun una
lente mea.
Pregontas lastimosas.
Curiosidade alluppadora.
E pro ite apo atesu?
pro mi fagher inzulare?

L'apo dassada in cue, ca mai at a
benner amiga mea.


(Fatma Durmush)

Apo miradu una foza tua
cando fias morende.
In istiu e ierru
l'apo mirada.
Cando s'arveru fit mortu,
l'apo banzigadu in coa.
Ma b'aiat morte petzi.
Comente unu riu de aba firma,
s'arveru ficchidu in cue.
Sos linnadore fian arribados
pro fagher unu patu: accadire.S'arveru nos cheriat castighire.
S'aera chi respiramus
l'at creada isse.
Como at a diventare iscatulas
de lominos; tzellulas de cancaru ant a nascher.
S'arveru chi non noghet
ina ia teniat fortza e podere,
fortza e podere si-nde antigaiant,
innantis chi sos omines connoschiant s'antigoria.
Destruire e destruidores.
So umpia a cuccuru de astiu pro sos omines.
E comente mi poto sarvare dae issos?
Fago unu patu cun tegus,
ca Deus est a tesu.
Ti apo a custodire,
fozighedda, finas a cando
non dormo prus.
Leo su cane pro una incaminada;
merda essit dae isse in
cantidade.
Accabulat cuntentu
ma non TUE, arveru istimadu.
Miro a sas declaratziones de amore
doladas in sa pedde TUA
dae pitzocos abbandonados
de sa 'idda
chi no ischint
pro ite ti caizonant.
Mirant s'arveru chi los lampiat.
Sos bentos bivent in custos logos.
S'America non nos podet azuare;
su dinare ebia podet, beru,
ma cando su mundu est deruidu,
ite deretu tenent cussos criminales
de su perdonu? Zustissia!
S'arveru l'ant segadu in bicculeddos
e su cane meu faghet
su chi sos canes faghent
aterue.
Bido un'omine chi connoschia.
Istaiat deretu
non derelitu
non b'isto prus cun isse.
Eo, una femina
sola sena richesa,
mi fago umbrosa
(umbrosa chei s'amore
chi m'at fata).
Perdo sos butones de sos frores.
So truncada intro,
ingrammessada dae s'umanidade.
Una paraula donosa, un'omine donosu e so tua.
Ma como semus de partes opostas.
Tue pilotas machinas segalinna
pro ruere sos arvures.
Cun su tempus manifestende-si, bido
su 'entu furriende-si-la. Su tempus
chi amus coladu, tue e eo,
in affetu zenerosu.
Non semus prus dende-nos nudda como
ca semus in s'ala opposta de sa lacana.
Mamma est limpiende una rosa de su zardinu.
Praghent sos frores.
Sas rosas creschent. Postu ledamine. Miro a su zardinu bellu.
Cherfo azuare. Eo, iscuredda, non poto,
malaida e maladia
chi non si-nde cheret avviare.
S'omine de su mundu de sos sonnos narat chi s'at a remediare cras,
ma sa conchighedda sua est tropu matanada assiendende-si.
Torro a dormire: sonnu affortiadu dae sas drogas. Su mundu
tenet duas dimensiones: realidade e abnormalidade.
So totu ganosa de mi-nc'avviare
a bider su mundu.
Cust'issena domestica m'istrangulliat.
Tenzo dolu mannu; BIDO dolu.
So isempiada; CUSTU m'est isempiende.
Mi sunt israighinende.


(Fatma Durmush)

Semus bennidos pro ti saludare, o babu.
E in ue ses como, babu meu?
Sas istitzas  t'ant fiaccadu,
chei unu carasu. E como
semus setzidos
in cadreas de cunfortu e de disisperu.
Sas duas alas de sa mente tua si la sunt gherrende in pare,
sa cara tua non narat nudda,
e un'atera tzellula de su cherveddu touo est morende.
Ses benende canu, e ti-nc'as
a morrer - pro semper.
E in ue s'agatant sas noas bonas?
pregontas, sena espressione,
as perdidu sos pilos e in sa bucca
tenes baa. Mamma setzida in sa poltrona.
Pranghende.
"Apo retzidu tropa
fustigadas. Omine annosu,
setzidi a probe gai chi
podimus morrer in pasu."
E pro ite l'as fatu, babu meu?
Eo e mamma semus isfianchidas.
Sa sofferentzia nostra est sena fine.
Tue e mamma sezis betzos.
Fizos de su matessi sambene tuo
isetamus chi ti tengas contu.
Indebadas. Ses contentu
in su disisperu.
Un'ater'annu est coladu,
un'ateru seculu intradu.
Luego non b'apo
a agatare nudda de bonu in te.
Mi-nc'apo a tucare a su continente.

 

 

(Belgin Durmush)

Eris,
pesadu e postu-si a caminare;
seguru, aiat sonnadu.
Ammagadu-si setzidu,
meledende a isperantzias perdidas,
sonnende de caminare torra.
Ficchidu in pees non sentiat pitigoria,
ma aiat sonnadu
pees accalientados,
chi podiat pungher e carinnare,
chi aiant passione, posto-si a mover,
chi su colore ruju tintu aiat sos poddighes,
e non groghitos chei campos de siccannia,
e non paonatzos chei cambutzos cun alentu,
ma rujos, sambenende intro.
Setzidu pro ismentigare
e pranghiat a sos ammentos ismentigados.

Oe,
assagumende su sonnu
de pees essende dae s'ingalenu mannu,
punghidos e carinnados,
netados e samunados,
chei unu paiu de iscarpas noas
fora in un'incaminada.

Cras,
at a mirare sos pes a s'atera ala de su muru,
nemos abbaidende intre sas pedras
a sos pees tzimentados chei crastu
a s'atera ala de su muru.
 

 

(Fatma Durmush)

Paraulas a s'imbesse;
Las sento morighende-mi intro
A tempus de sa Musica Manna
Chi m'at a leare.

Paraulas a a s' imbesse;
Sento bisonzu, de mi ponner a cantare!
So goi aggaliadta
Paraulas morighende-mi intro
Goi esibidoras chi mi faghent isbirgonzare.

Mi sento a beru fortunada;
Sa Paraula est arribada,
Baccas sunt murghidas in campos de erva birde,
Sas arveghes ant buffadu aba,
E so cuntenta chi ses de me.

Ma b'at istercu in s'erva;
Eo, comente sa muzere de su Piscadore de sa
paristoria,

Apo a cherrer semper de prus,
E apo a finere cun nudda...
Felitzidade cumpleta est pro sos anzenos.

Eppuru, so galu subra de s'erva
E zente s'acurtziat, sos amigos tuturrant:
Erva! Campu! Vida

 
 

(c) 2003 Faeddos