![]() |
|||||
|
|
Cantone 'e Nadale in logudoresu (Pietro Casu, 1930)
1) Nàschid' est in sa capanna poveritta de Betlè in sa notte piùs manna de su chelu s' altu Re. Torrada: "Gḷria, gḷria!" cantan in chelu lùghidos ànghelos pro s'altu Re. "Paghe e vitṭria", s'as bonu zelu, ànima p̣vera, cantan pro te.
2) E in giru a sa domitta de anghèlos si falàt una truma beneitta, chi 'olende s'allumàt. 5) E tuccàn de s'oriente cun s'istella sos tres Res; l'adoràn devotamente: "Bambineddu inoghe ses?". 3) E benian sos pastores incantados, cre non cre, e in cussos risplendores appuntan lestros su pe.6) E abertu su tesoro, liberales li donàn cun intzensu, mirra e oro, e cuntentos sich'andàn. 4) E narat dognun' in coro: "Bambineddu inoghe so. Non ti 'atto prata e oro, ma cust'ànima ti do."7) E Zuseppe cun Maria luminosos tottu in se Li naràn in allegria: "Fizu, tottu amus pro Te!"
(Nanni Falconi - Logudoresu)
Su sero de Martis de carasegare una frotta 'e piseddos in sa garrera ca no ischian pius sae si faghere ponen iffattu a unu 'etzu imbreagu. Cotturone ! Cotturone! Chie li tirat sas coeddas irragadas chie ajuat su 'inu a lu ruere. Cotturone ! Cotturone ! S'imbican calecunu si che fuini a si cuare in sa contonada, ma luego mi torrana a lu percossar
de Tom Lehrer
Si non podes atzapare Osama — ¡gherra a s'Irac! Si su mercadu est unu problema — ¡gherra a s'Irac! Si su terrorista est fraitosu, Si Pachistan paret commutosu, Si su Nord Corea est arrischiosu — ¡Gherra a s'Irac!
Si non tenimus perunu alleadu — ¡gherra a s'Irac! Si calchidunu nos at affutadu — ¡gherra a s'Irac! E tando malasorte a sos ispetores, Miramus malos a sos eletores, A conca bassa isculta sos governadores — ¡Gherra a s'Irac!
Preventiva est cust'aggressione — ¡gherra a s'Irac! Impara a su mundu una letzione — ¡gherra a s'Irac! Tennenet armamentos chi non podimus bider, E tando eo mi ponzo a rier, Ca motivu bonu est pro fagher sa — ¡Gherra a s'Irac!
Si sas furas de sas corporatziones sunt aggraende — ¡gherra a s'Irac! Si ses implicadu e ti sunt investighende — ¡gherra a s'Irac! Si sa poĺtiga tua est dùplitze, e cuare·la no est fàtzile, Si su puzoneddu tuo s'est fatu ḍtzile — ¡Gherra a s'Irac!
Si non t'ant mai eleghidu — ¡gherra a s'Irac! Si s'umore tuo est bortuladu — ¡gherra a s'Irac! Chi Saddam cheret tzoccare, as timidu, Totu sas bombas chi li as bendidu, e si s'imperu tuo est isvanidu — ¡Gherra a s'Irac!
Sighi s'esempiu e sighi su cumandu — ¡gherra a s'Irac! Su podere nostru non cheret cuntrastadu — ¡gherra a s'Irac! ¿A non ses de accordu? ¡Traighimentu! Faghimus sa gherra custu mamentu, Finas si sas resones las tenet su bentu — ¡Gherra a s'Irac!
(Pietro Pisurci) Cantende in sa furratza m'istaia unu sero chi andaiat aerasitta, falada a terra nde fi' sa labia, sa saba tebiedda, e quasi fritta: benit un'abe a sa dulcura, o sia' sa mala sorte sua chi l'at gitta. "Abe,-li nesi-,dae sa saba attesu, chi cant'esdulche in s'oru est agra in mesu"
Issa,lende su 'olu bolesit alta, e cando pensaia chi fit ritirada accolla a bentu in puppa, e ala ispalta, a murmuttu a murmutu chi fi' torrada Bolat et torrat,peṛ no s'appalta' dae sa labia,ch'anzis s'accostada: tantu e tantu s'accostat, chi basat s'oru de sa labia,inue si pasat.
Sende pasada, lestra si nde pesa' mustrende chi teniat grande paura; bolat e torrat cun pius lestresa, appende infustu dente in sa dulcura: confidada in sa sua lezeresa, intrat a intro pastura pastura e si ponet a paschere a dispettu. E deo,fin'a a tando mudu e chietu:
"troppu-li nesi-ses, abe , attrivida, attenzione no che dias borta; s'intras a intro (a comente est lenida) lascinas e che rues,eadi morta! Attenzione cant'as cara sa vida: mancari gitas alas pagu importa' pro chi sas alas,chi ti dan sa fua, si las infundes sun sa morte tua.
" in sos fiores, o abe,su paschinzu ti chirca, e no in una costa ratta de una labia ch'est totta lascinzu. Pro pagu chi ti fides. ealla fatta! Ammentadi - li nesi-s'istivinzu chi est antigu, e ancora si tratta': ch'imbitzadu su sorighe a su casu non pasa' fin'a bi perder su nasu"
Issa chi postu s'ha' sa conca a pala, sighit s'idea comintzada, e tzega tzega a sa saba che fala', e biet a trimpone, a s'imbentrada. Sende biende s'infundet un'ala e,fattende pressosa sa pesada, s'atera s'infunde',chi teniat asciutta, e cando penso ch'olet l''ido rutta...
Issa, corza!,si cheret reminare a si nd'essire, peṛ no podia': a bolu no,ca no podet bolare; a nadu, bi l'impedit sa labia; e,proende si si podet appiccare, una franca andait s'atera 'eniat. Peṛ l'ale' pagu sa refrega: cantu pius s'affanna' pius s'annega'
E una,e milli 'oltas s'afferraiat a sa labia, e che daiat' borta; recuperat luego e bi torraiat, e ruiat a bagnu un'ater'orta; a s'ultima, bidende chi annegaiat e connoschende tzertu chi fit morta, bettat unu suspiru lamentosu: "Ahi!chi tentadu m'at su puzzinosu!"
Custu no lu potesi digirire cun tottu chi nd'aia piedade: "Como-li nerzei- o abe,as a ischire si t'appo nadu o no sa veridade. Nara si ti podia pius avvertir in cunfidenzia, e bona libertade; e pro no aer postu mente a mie mori,peṛ sa culpa 'ettal' a tie.
"Ei como? Ei como l'as intesa? bennida ses a cantu naraia? Ue est andada sa tua lezeresa? Inue est sa vivesa e bizarria? Pesadi a bolu, si podes, pesa, gia gighes alas, ma pius perfidia; peṛ tottu ti servi' de imbarassu: como no tenes alas, e ne passu. "Non podes narrer: "Giustiscia ti paghet" tue e nisciunu nd' a' sa cajone. Mentras ,da chi su dulche ti piaghe' t'aggrade's'agru puru, chi est rejone; no mi nd'allegro, peṛ mi lu faghe' narrer sa tua vana presunzione. Pagu t''ale' como chi t'attapes: tue l'as cherfidu e tue l'appes.
" Tue e nesciunu ti l'a' causadu, non culpes a fulanu, ne a suttanu ca ti l'appo una 'olta e tantas nadu;
Accaristia non m'appo segadu sa conca, e tottu m'est istadu vanu. Narami s'est veridade o imposturia, in cuddu mundu contu ti nde dia!
"Naralu giaru e chena cobertura, s'appo rejone o si lu podes, nega. Pro ponner mente,o abe, a sa dulcura ti ses bettada a morrer a sa tzega. Sempre t'aia postu sa paura; s'appo rejone, o si l'as tue, allega. Narcomo s'est beru, disdiciada, chi ses pro fagher s'ultima bucchiada!"
Cun boghe tremulenta e lastimosa naresi' tando ( e appenas s'intendia') " no ti mattanes,non chirches pius cosa, chi est puntu 'e passare chi tenia. Ahi! de me, miserina e isfortunosa, bennida a morrer in una labia. S'essere' nessi istada 'uddende e piena de aer morte lestra e mancu pena!
"Non sento chi a sa morte so bennida: peṛ su peus giau e sentimentu est d'esser deo istada s'omicida de me mantessi, e crudele istrumentu. Naralu a cantos istiman sa vida chi aberzan s'oju e sera' de iscarmentu.." E no appende alenu a narrer piusu la 'ido morta, rutta a franca in susu.
Abes edducas c'azis sa timoria d''enner a unu casu tantu feu, tenide custu impressu in sa memoria, non bos sutzeda' simizante o peus. Non pensedas chi sia' paristoria, chi est cosa sutzedida in s'oju meu. A dolu de chi' est morta, e morta s'ista', e de me chi appo 'idu tale vista!
(c) 2003 Faeddos |